רבי חייא , אויך גערופן רבי חייא דער גרויסער (רבי חייא רבה), איז געבוירן געוואָרן אין באַביל און איז געקומען קיין ארץ ישראל, וואו ער איז געוואָרן אַ פירנדיקער תלמיד און קאָלעגע פון רבי יהודה הנשיא, דעם צוזאַמענשטעלער פון דער משנה.
דער תלמוד (סוכה כ’ ע”א) זאָגט אַז ווען די תורה איז פארגעסן געוואָרן אין ישראל, זענען רבי חייא און זיינע זין געקומען און זי צוריקגעשטעלט. עס דערציילט אויך (כתובות ק”ג ע”ב) ווי ער האָט געפלאַנצט פלאַקס, געמאַכט נעצן, געכאפט הערש, געגעבן זייער פלייש צו יתומים און געשריבן מגילה אויף זייערע הויטן, און דערנאָך איז ער געגאַנגען פון שטאָט צו שטאָט און געלערנט קינדער, כּדי תורה זאָל קיינמאָל נישט פארגעסן ווערן. ער איז באַגראָבן אין טבריה, צוזאַמען מיט זיינע זין יהודה און חזקיה.
