חוני המעגל , “חוני דער קרייז-צייכער,” האט געלעבט אין ערשטן יארהונדערט פאר דער צייט פון צווייטן בית המקדש. ער איז געווען בארימט פאר דער מאכט פון זיין תפילה.
די משנה און תלמוד (תענית יט, כג) דערציילן אז בעת א טריקעניש האט ער געצייכנט א קרייז אין דער ערד, זיך געשטאנען אינעווייניג, און דערקלערט אז ער וועט זיך נישט רירן ביז גאט וועט זיך דערבאַרימען און שיקן רעגן. דער רעגן איז געקומען. שמעון בן שטח, דער ראש הסנהדרין, האט אים פארשטויסן פאר זיין דרייסטקייט אבער מודה געווען אז ער איז געווען ווי א קינד פאר זיין פאטער.
דער תלמוד דערציילט אויך אז חוני האט געזען א מאן פלאנצן א חרוב בוים וואס וועט ברענגען פרוכט ערשט נאך זיבעציג יאר. ער איז איינגעשלאפן און אויפגעוואכט זיבעציג יאר שפעטער צו זען דעם מאנס אייניקל עסן זיינע פרוכט. ווען קיינער האט אים נישט דערקענט, האט ער געבעטן צו שטארבן, און די חכמים האבן געזאגט: “אדער חברותא אדער טויט.”
