שמעיה און אבטליון זענען געווען די פערטע פון די ” זוגות ” וואָס האָבן געפירט דאָס ייִדישע פאָלק און איבערגעגעבן די תורה שבעל פה אין דער צייט פון צווייטן בית המקדש. שמעיה האָט געדינט ווי נשיא און אבטליון ווי אב בית דין.
לויטן תלמוד (גיטין נז ע”ב, יומא 71 ע”ב) זענען זיי געווען אייניקלעך פון גרים, אָבער זיי זענען געוואָרן די פירנדיקע לערער פון זייער דור, און זענען געווען באַליבט ביים פאָלק מער ווי דער כהן גדול. זיי זענען געווען די לערער פון הלל , וואָס זענען אַרויפגעקראָכן אויפן דאַך פון זייער בית מדרש צו הערן זיי. לויט דער טראַדיציע זענען זיי באַגראָבן אין גוש חלב (דזשיש), צפון פון צפת.
