חבקוק (הבקוק) איז געווען איינער פון די צוועלף נביאים, וואָס האָט געלעבט אין קעניגרייך יהודה אַרום דער צייט פון די באַבילאָניער אויפשטייג צו דער מאַכט, איידער דער חורבן פון דעם ערשטן בית המקדש.
זיין קורצע בוך הייבט זיך אָן מיט אַ דרייסטער פראגע צו גאָט: פארוואס מצליח זיין די רשעים? גאָט’ס ענטפער נעמט אַרײַן דעם פסוק “דער צדיק וועט לעבן דורך זיין אמונה” (2:4), וואָס דער תלמוד (מכות כד ע”א) רופט דעם איינציקן פּרינציפּ אויף וועלכן אַלע 613 מצוות רוען. דאָס בוך ענדיקט זיך מיט אַ תּפֿילה-ליד פון צוטרוי, “כאָטש דער פײַגנבוים בליט נישט… אָבער איך וועל זיך פרייען אין גאָט.”
לויטן זוהר, איז חבקוק געווען דער זון פון דער שונמית’ישער פרוי, דאָס קינד געבוירן און שפּעטער ווידער אויפגעלעבט דורך דעם נביא אלישע. טראַדיציע שטעלט זיין קבר אין חוקוק אין גליל.
