בניהו בן יהוידע איז געווען איינער פון די מעכטיגסטע קריגער פון מלך דוד און שפּעטער דער קאָמאַנדיר פון מלך שלמה’ס אַרמיי. דאָס ספר שמואל (שמואל ב’ כג:כ-כג) באַשרײַבט זײַנע מעשים: ער האָט דערשלאָגן צוויי גרויסע קריגער פון מואב, איז אַראָפּגעגאַנגען אין אַ גרוב אין אַ שניייקן טאָג און האָט געהרגעט אַ לייב, און האָט באַזיגט אַן עגיפּטישן ריז מיטן ריז’ס אייגענעם שפּיז. דוד האָט אים געגעבן די אויפֿזיכט איבער זײַן פּערזענלעכער גאַרד.
ווען שלמה איז געוואָרן מלך, האָט אים בניהו אונטערגעשטיצט און איז געוואָרן דער הויפּט פון דער אַרמיי אַנשטאָט יואב (מלכים א’ ב’). דער תלמוד (ברכות י”ח ע”א-ב) טײַטשט אויס די פסוקים וועגן אים ווי באַשרײַבענדיק נישט נאָר פֿיזישע מוט נאָר אויך גרויסקייט אין תורה, און לייענט זײַן פֿאָטערס נאָמען ווי אַ סימן אַז ער שטאַמט פֿון אַ משפּחה פֿון כהנים.