רבי חיים וויטאַל איז געווען דער גרעסטער תלמיד פונעם אריז”ל. כמעט אלעס וואס מיר ווייסן וועגן לוריאנישער קבלה קומט צו אונז דורך זיינע שריפטן. אן אים וואלטן די לערעס געגעבן אין צפת בעת דעם אר”י’ס קורצן בלייבן אפשר פארלוירן געגאנגען.
ער איז געבוירן אין צפת אין 1542. רבי יוסף קארא האט באמערקט זיינע טאלאנטן אלס א יינגל און געבעטן דעם אלשיך צו נעמען ספעציעלע קעיר פון זיין בילדונג, און דער אלשיך האט אים שפעטער גע’ארדנט. ער האט אויך געלערנט קבלה מיטן רמ”ק. ווען דער אריז”ל איז אנגעקומען אין 1570, איז רבי חיים וויטאַל געווארן זיין נענטסטער תלמיד, און נאך דעם אר”י’ס פטירה אין 1572 איז ער אנערקענט געווארן אלס זיין נאכפאלגער.
ער האט שפעטער געוואוינט אין ירושלים און פון 1594 אין דמשק, וואו ער האט געלערנט קבלה יעדע נאכט. ער איז נפטר געווארן אין דמשק אין 1620 בשעת ער האט זיך צוגעגרייט צוריקצוקומען קיין צפת, און איז דארט באגראבן.
