רבי משה בן מימון , באַקאַנט ווי דער רמב”ם אדער רמב”ם, איז איינער פֿון די גרעסטע תורה־לערנער און פֿילאָסאָפֿן אין דער ייִדישער געשיכטע. מען זאָגט וועגן אים: “פֿון משה ביז משה איז נישט אויפֿגעקומען קיינער ווי משה.”
געבוירן אין קאָרדאָבאַ, שפּאַניע, אין 1138, איז ער אַנטלאָפן מיט זײַן משפּחה פֿון די פֿאַרפֿאָלגונגען פֿון די מוהדים, געוווינט אין פֿעז אין מאָראָקאָ איידער ער האָט באַזוכט ארץ־ישראל אין 1165 און זיך באַזעצט אין פוסטאַט (אַלט־קאַיראָ), מצרים. דאָרט איז ער געוואָרן דער פֿירער פֿון דער ייִדישער קהילה און אַ דאָקטער בײַם הויף פֿון סאַלאַדינס וויזיר.
ער איז נפטר געוואָרן אין 1204. לויט דער טראַדיציע איז זײַן קערפּער געבראַכט געוואָרן קיין ארץ־ישראל און באַגראָבן געוואָרן אין טבריה.
