רבי משה חיים לוצאטו , באקאנט אלס דער רמח”ל , איז געווען אן איטאליענישער רבי, מקובל, פאעט און עטיקער, און איינער פון די ארגינעלעסטע יידישע דענקער פון דער מאדערנער תקופה.
געבוירן אין פאדוע אין 1707, איז ער געווען אן וואונדער-קינד, וואס האט געשריבן ווערק וועגן קבלה, פאעזיע און דראמע נאך אין זיין יונגער צייט. זיינע באהויפטונגען צו באקומען לימודים פון א הימלישן מגיד האבן געפירט צו שטארקע קעגנערשאפט פון די רבנים פון איטאליע, וועלכע האבן אים געפאדערט אויפצוהערן לערנען און שרייבן קבלה. ער איז אריבערגעצויגן קיין אמסטערדאם, וואו ער האט געשריבן עטלעכע פון זיינע בארימטסטע ווערק.
אין 1743 איז ער עמיגרירט קיין ארץ ישראל און זיך באזעצט אין עכו. ער איז דארט געשטארבן אין 1746, צוזאמען מיט זיין פאמיליע, אין א מגיפה. לויט דער טראדיציע איז ער באגראבן אין טבריה, לעבן רבי עקיבא.
