רבי חיים אבולעפֿיאַ איז געווען אַ פֿירנדיקער ספֿרדישער רב און מקובל פֿון די 17טע און 18טע יאָרהונדערטער, באַקאַנט פֿאַר זײַן איבערגעבוי פֿון דער ייִדישער קהילה פֿון טיבעריאַ.
געבוירן אין ארץ ישראל אַרום 1660, האָט ער געדינט ווי אַ רב אין צפֿת און שפּעטער ווי הויפּט רב פֿון איזמיר (סמירנאַ) אין טערקײַ. אין 1740, אויף דער אײַנלאַדונג פֿון דעם לאָקאַלן הערשער פֿון גליל, דאַהר על-עומר, איז ער צוריקגעקומען קיין ארץ ישראל און האָט אָנגעפֿירט דעם איבערבוי פֿון דער ייִדישער טיבעריאַ, וואָס איז געווען אין חורבות פֿאַר פֿיל יאָרן: הייזער, אַ שול, אַ באָד־הויז און געשעפֿטן זענען געבויט געוואָרן, און די לאַנדווירטשאַפֿט איז באַנײַט געוואָרן. ער איז נפטר געוואָרן אין טיבעריאַ אין 1744 און איז דאָרט באַגראָבן געוואָרן.
