רבי שלמה הלוי אלקבץ איז געווען א מקובל, פאעט און ביבלישער קאמענטאטאר, און איינער פון די גרינדער פון דער מיסטישער קהילה פון צפת. יעדן פרייטאג נאכט באַגריסן יידן ארום דער וועלט שבת מיט זיין הימען “לך דודי” (“קום, מיין באַליבטער, באַגריס די כּלה”).
געבוירן ארום 1505 אין סאַלאָניקי צו אַ ספרדישער משפּחה, האָט ער געלערנט מיט רבי יוסף טייטצק. דאָרט האָט ער אויפגעבויט אַ נאָענטע פֿאַרבינדונג מיט רבי יוסף קאַראָ. אין אַ באַרימטער שבועות נאַכט זענען די צוויי געבליבן וואַך און געלערנט הייליקע שריפטן, און רבי קאַראָ האָט דערלעבט אַן התגלות פון דעם מגיד וואָס האָט זיי געבעטן צו גיין אַרויף קיין ארץ ישראל. אלקבץ האָט רעקאָרדירט דעם באַריכט, און דער מנהג פון בלייבן וואַך שבועות נאַכט, תיקון ליל שבועות , האָט זיך פֿאַרשפּרייט פֿון זייער קרייז.
ער האט זיך באזעצט אין צפת ארום 1535, וואו ער האט געלערנט קבלה צו זיין שוואגער, דעם ראמאק, און צו אנדערע פירנדע מיסטיקער פון דער שטאט. ער איז נפטר געווארן אין צפת אין 1584 און איז באגראבן אין דעם אלטן בית עולם.
